ભીંત માં તિરાડ જોઈ સૂર્ય રાજી થઇ ગયો.
સૌની નજરોની સમક્ષ કિરણને અંદર લઇ ગયો.
બંધ રોકે પાણીને, ના પૂરને રોકી શકે,
મંત્ર આ સંઘર્ષને હંમેશા ટોચે લઇ ગયો.
રોટલી દાઝી, ઉપરનું પડ ઉતારી દે,
કોળિયો ઉદરનો ખાડો ભરવા લાયક થઇ ગયો?
અભણ અમદાવાદી
આ બ્લોગમાં મારું લખેલું સાહિત્ય છે. સાહિત્ય માનવ જીવન અને માનવના સ્વભાવના હકારાત્મક વિકાસ માટે બહુ જરૂરી છે. એમાં મારું સાહિત્ય જો ફૂલ નહીં ફૂલની પાંખડી જેટલું કાર્ય કરી શકશે, તો મારું જીવન સાર્થક થયી જશે.